Από τα ξημερώματα της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου 2008 με την εκδημίαν εις Κύριον του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου δεν έγινε πτωχότερη μόνον η Ελλαδική Εκκλησία, αλλά και ο Προσφυγικός Ελληνισμός.
Ο Μακαριστός Προκαθήμενος της Εκκλησίας μας αποτελούσε μέλος της μεγάλης μικρασιατικής οικογένειας και ζημώθηκε με τον πόνο του βίαιου αιματηρού ξεριζωμού, με τις απίστευτες περιπέτειες της εγκατάστασης των προσφύγων του 1922 στην ελληνική πατρίδα αλλά και με την πίστη, την ευλάβεια, την ψυχική δύναμη, την επιμονή, το σθένος και τις αξίες των παππούδων και των γονιών μας.
Ο Μικρασιατικός κόσμος θρηνεί τον Ιεράρχη που υπερασπιζόταν με όλη τη δύναμη της ψυχής του τα δίκαια των Ελλήνων προσφύγων του 1922.
Θρηνεί τον Ιεράρχη που με παρρησία και με βουρκωμένα μάτια βροντοφώναζε, με όλη τη δύναμη της καρδιάς του, ότι “δεν υπάρχουν χαμένες αλλά Αλησμόνητες Πατρίδες”.
Θρηνούμε τον εκκλησιαστικό άνδρα, ο οποίος ως Μητροπολίτης Δημητριάδος υπήρξε από τους πιο φλογερούς πρωτεργάτες της ένταξης στη χορεία των Αγίων της Εκκλησίας μας των τελευταίων Μητροπολιτών Χρυσοστόμου Σμύρνης, Γρηγορίου Κυδωνιών,Αμβροσίου Μοσχονησίων, Ευθυμίου Ζήλων, Προκοπίου Ικονίου και των μαζί με αυτούς μαρτυρήσαντες κληρικούς, στρατιωτικούς και λαϊκούς κατά την Μικρασιατική Καταστροφή.
Μετά από μεγάλη προετοιμασία και βάσει των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, η ένταξη αυτή έγινε πραγματικότητα από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1992, προεδρεύοντος του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ.
Οφείλουμε να αναφερθούμε. ακόμη και σε μια άλλη χειρονομία του που τιμά τις ρίζες του αλλά και τον ελληνισμό ολόκληρο. Αναφερόμαστε στο περίφημο πολύπτυχο ανάγλυφο, που φρόντισε να κατασκευασθεί στον νότιο εξωτερικό τοίχο του Ιερού Ναού της Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας Μαγνησίας και που αναπαριστά σκηνές από την Μικρασιατική τραγωδία . Το μνημειώδες αυτό έργο αποτελεί μαρτυρία στις γενιές που έρχονται για τις ρίζες και τον Πολιτισμό του ευρύτερου Μικρασιατικού, Ποντιακού χώρου και της Ανατ. Θράκης.
Ας αναπαυθεί εν ειρήνη η ψυχή του.
