Η τριμηνιαία εφημερίδα της Ενώσεως μας, που ιδρύθηκε, το 1978, από τον δημοσιογράφο και λογοτέχνη  Κώστα Τρίγκαντζη, Πρόεδρο έως και τον Ιούνιο του 1991, που έφυγε, ξαφνικά από κοντά μας.

   Το πρώτο της φύλλο εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1978 και κατά την 28χρονη συνεχή πορεία της έχουν εκδοθεί  101 φύλλα. 

  Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ εκδίδεται τετρασέλιδη και μερικές φορές εξασέλιδη και οκτασέλιδη, ανάλογα με την ύλη. Διανέμεται δωρεάν στα μέλη και τους φίλους μας, δεν καταχωρούνται διαφημίσεις και η εκδοτική προσπάθεια αυτοχρηματοδοτείται από την ίδια την Ένωσή μας παρά τα πενιχρά οικονομικά της. 

          Η εφημερίδα εκδίδεται τέσσερις φορές τον χρόνο :    

   Φεβρουάριο, Μάϊο, Αύγουστο και Νοέμβριο και φιλοξενούνται σ’ αυτήν επώνυμα άρθρα, συνεργασίες κ.λ.π. καθώς και αρχειακό και φωτογραφικό υλικό που φίλοι και συμπατριώτες μας αποστέλλουν.  

    Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ αποτελεί τον δικό μας συνδετικό κρίκο και την δική μας φωνή και συνομιλία με τους φίλους και συμπατριώτες μας στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, στην Αμερική και στον Καναδά.                                                              

    Μεταφέρουμε ορισμένα αποσπάσματα από τα δημοσιεύματα που περιέχει το 8σέλιδο φύλλο του Φεβρουαρίου 2004 :             

        ΦΩΝΗ ΤΗΣ  ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ                                 

    Φεβρουάριος 2004 – Χρόνος 25^ος – Αρ. Φύλ. 92  

           ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ

“….. Το έτος 1954, πρόσφυγες της πρώτης γενιάς αποφάσισαν την δημιουργία του Συλλόγου προκειμένου να συσπειρώσουν τους κατοίκους της Μαγνησίας, του Χορόσκιοϊ και των περιχώρων, ώστε να εξακολουθούν να τηρούν τα ήθη και τα έθιμά τους, να συνεορτάζουν τις κοινές εορτές  τους αλλά και να συναντώνται, να γνωρίζονται τα παιδιά και τα εγγόνια τους, να έχουν μια πιο οργανωμένη περιουσία στις διεκδικήσεις τους για την αποκατάσταση, για την αλληλοβοήθεια…..Καταφέραμε, παρά τις αντιξοότητες, υλικές κυρίως, να έχουμε επιβιώσει χάρη στις ακάματες προσπάθειες, στην εθελοντική (χωρίς όρια) προσφορά όλων των Διοικητικών Συμβουλίων και των μελών μας, αλλά και χάρη στην αγάπη όλων για την αξέχαστη πατρίδα, για την διάσωση και διάδοση της Μικρασιατικής Ιδέας και του Μικρασιατικού Πολιτισμού στις νεότερες γενιές… Συγκεκριμένα για την Νίκαια θα θέλαμε να τονίσουμε και πάλι την ανάγκη για: 1. Την αναπαλαίωση ένα – δύο προσφυγικών τετραγώνων προκειμένου να λειτουργήσουν ως Μουσείο του Ελληνισμού της Ανατολής, καταστήματα παραδοσιακών μικρασιατικών ειδών, βιβλιοπωλεία (cd Rom), ως μεζεδοπωλεία, παιδικές χαρές στα αίθρια, 2. Κέντρο Μικρασιατικών Ερευνών, 3. Συστηματική Αγορά για παραδοσιακά Μικρασιατικά, Ποντιακά, Πολίτικα προϊόντα, 4. Αναπαλαίωση του Λουτρού και τη λειτουργία του ως Πολιτιστικού Πολύκεντρου, 5. Ανέγερση αγάλματος για τον πρόσφυγα Δάσκαλο – Μαθητή, 6. Ονομασία οδού σε «Προσφύγων Διδασκάλων», 7. Στο Δημοτικό Ωδείο Νικαίας να διδάσκονται τα παραδοσιακά μικρασιατικά μουσικά όργανα.

                                 Αρχοντία Παπαδοπούλου   »    

                Μας εύχονται για τα 50χρονα της Ενώσεως:

Ο Μητροπολίτης Νικαίας Κύριος Κύριος Αλέξιος: «….Ο ξεριζωμός του 1922 υπήρξε τραγικός για την ιστορία του Ελληνισμού. Η μόνη θετική του πλευρά έγκειται στην μεταφορά στον ελλαδικό χώρο ανθρώπων εκλεκτών που κράτησαν την Πίστη αμώμητη, που διατήρησαν τις παραδόσεις, που καλλιέργησαν ιδανικά. Αυτός ο ευλογημένος κόσμος μπολιάστηκε στον εθνικό κορμό και πρόσφερε εύχυμους καρπούς, για τους οποίους όλοι καμαρώνουμε….»

 Ο Βουλευτής κ. Γιάννης Κουράκος: «….Είναι σπουδαίο το γεγονός ένας Σύλλογος να υπάρχει ενεργά και ζωντανά πενήντα χρόνια παρά τις δυσκολίες και τις αντίξοες συνθήκες. Η ένωση Μαγνησίας Μ. Ασίας έχει αποδείξει με την πορεία της ότι η αγάπη για τις ρίζες των Αξέχαστων πατρίδων ξεπερνά τα πάντα και προχωρά στο πολιτιστικό και πνευματικό της έργο….»

 Ο Βουλευτής κ. Γιάννης Διαμαντίδης: «…Σ’ αυτό το νέο ιστορικό κύκλο που ανοίγει με τα εθνικά μας θέματα να βρίσκονται σε μια δύσκολη όσο και κρίσιμη φάση, εμείς οι Μικρασιάτες όχι μόνο δεν ξεχνάμε, αλλά δίνουμε όλο μας το είναι, για να είναι η Ελλάδα μας σε θέση να πετύχει τα δίκαιά της και να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη σιγουριά, ασφάλεια και αισιοδοξία…»

 Ο Δήμαρχος Κορυδαλλού κ. Στ. Χρήστου: «…Η διατήρηση της ιστορικής μας μνήμης και η γνώση και συνείδηση της εθνικής μας καταγωγής αποτελούν τον εθνικό θησαυρό, ο οποίος αποτελεί πυλώνα για την πορεία μας προς το μέλλον…»

Ο τ. Βουλευτής κ. Παν. Κρητικός: «…. Η Μικρασιατική Καταστροφή σηματοδότησε μια νέα και δυναμική στροφή  της ελληνικής κοινωνίας προς την ευημερία και την πρόοδο. Οι άνθρωποι αυτοί, με την δύναμη του χαρακτήρα τους και την αγάπη τους στην εργασία  και την πρόοδο βοήθησαν στην ανασυγκρότηση της χώρας μας με την δουλειά και τις γνώσεις τους…» 

 Όπως και παλαιότερα έχουμε ξαναπροτείνει, ο Μικρασιατικός Κόσμος οφείλει, ταχύτατα, να προχωρήσει σε σύννομες και συντονισμένες ενέργειες, με τεκμηριωμένες επιστημονικές και ιστορικές αποδείξεις,  ώστε να αναγνωρισθεί η Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού, βάσει των Διακηρύξεων του Ο.Η.Ε., τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, αλλά και από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.    Ο σκοπός μας, βέβαια και επ ‘  ουδενί, είναι ούτε η εκδίκηση ούτε η μνησικακία, αλλά  η δικαίωση 1.500.000 νεκρών και άλλου 1.500.000 προσφύγων. που εξαναγκάσθηκαν ναεγκαταλείψουν, βίαια, την πατρική γη τους. 

  Συμπαραστάτες μας στην ιστορική αυτή προσπάθεια πρέπει να είναι Ακαδημαϊκοί, Ιστορικοί, Καθηγητές Πανεπιστημίων, Νομικοί, Συνταγματολόγοι, Διπλωμάτες και Πολιτικοί.